İnsana verilen akılla, yeni bilimlerle her gün yenilerini ekliyoruz, Astronomi, jeoloji, biyoloji fizik v.s.ilimlerdeki bulgularımız halen sınırsızlığını koruyor, her şeyin özüne inmeye ve kalıcılığı aramaya başladık. İlimler ne kadar sınırsız kapılarını açsa da hiçbir doğal afete engel olamadık.

Bugünkü ilimler sayesinde depremlerin şiddetini mesafelerini, derinliklerini ve fay hatlarının hesaplarını yapıyoruz. Güya inançlıyız ama kendi iç dünyamızın dalgalarında dalgalanıyoruz. Cenabı Hakkın emriyle ve dört büyük melekten biri olan Mikail a.s.‘mın bütün tabiat olayları diye tabir ettiğimiz afetlerin ve hadiselerin amiri olduğunu unuttuk.

!992 yılı 13 Mart ayı Ramazan gecesi teravih namazında bir camideydik. Birden yerin altından gittikçe artan gümbürtüler çatırdılar, gök yüzünden korkunç seslerle irkilerek kaçmaya başladık. Öylesine ileri geri sarsıntılar vardı ki, kaçamıyor ve çoğumuz yerlere kapanıyorduk. Üst mahfilde kadın ve çocukların çığlıkları ve sanki o dar alanı olan camide mahşeri yaşıyorduk. Dışarıya çıktığımızda halen yıkılmakta olan binaları, yere düşen elektrik tellerini ve patlayan şehir şebeke suyunun yollarda diz boyu akan sularını gördük. Dışarısı çok karanlık, yollar buz tutmuş halde, yanık kokuları, korkunç ve ürkütücü çığlıklar gökyüzüne doğru yükseliyordu. Kimi yıkıntılar altında kimi de sobada yanarak ölüyordu. Ne telefon ne ambulans, ne elektrik ne de su vardı, sanki kıyamet kopuyordu. Daha fazla detaylara girmek istemiyoruz.

Neden asrımızda fay hatlarından uzak zemin seçimlerinin tasnifleri yapılmıyor. Binalar yıkıldıktan, insanlar öldükten sonra mı, çareler aranacak. Kaçak binalar ve zemin tespiti yapılmadan kurulan yerleşim yerleri bir deprem sonrası binalar yıkılıyor, insanlar ölüyor, matemler yaşanıyor.

Bir anda ülke seferber oluyor, yardıma koşuyorlar. Resmiler ve özeller her türlü giyecek, yiyecek, nakdi yardım, yiyecek, çadır vs. yardımlar yağıyor. Her yerde bir aceleciliğimiz, şokumuz var, paniğimiz var bu yüzden hiçbir şeyi de düzenli yapamıyoruz.

Kamyonlarla yardımlar geliyor, büyük paylar alabilmek için, bir anda talanlar yağmalar başlıyor. Kamyonlar dolusu çadırlar geliyor, insanlar hücum ediyor, kimisi 6, 7 tane çadır almış kimisi hiç alamamış, kiminde bir balya battaniye, kiminde teneke, kiminde çuval çuval vs. Yani kaba kuvveti, adamı olan ve gözü açıklar, stok yapanlar, hatta satanlar. Ama mateme bürünenler, evi yıkılanlar, feryat edenler, bir köşeye çekilmiş aç ve perişan kaderine ağlıyorlar. Sanki dramatik bir film çekimi yapılıyor. Hatta çok az hasar görmüş köylere de günlerce yardım gittiğini duyduk, çünkü içimizde menfaat var, kayırıcılık var, kanaatsizlik var.

Bir deprem mahallinde yiyecek eşya ve çadır dağıtılması en büyük israftır yanlıştır. Kimi stoklayacak kimi de aç kalacaktır. İnsanlar barınma ve yiyecek derdine, yanlışına asla düşmemelidir ve insanlar saldırgan, aç gözlü konumuna düşmemelidir. Yardım ekipleri her deprem mahalline sadece sahra çadırları, sahra yemekhaneleri kurulmalıdır. İnsanlar stok gayreti yerine sofralarından kalkan işbirliğiyle yardıma koşmalıdır. Her an yiyecek çadır peşinde koşmamalıdır. Masalarından kalkan insanlar yardım kapmak için değil, yardım ekibi olmak için koşmalıdır.

Japonya da büyük bir depremi ve tusunami felaketi yaşandı. Binlerce insan öldü, köprüler binalar yıkıldı. Gördük ki hiç böyle bir talanlar yaşanmadı. Devlet millet el ele cenazesini, yaralısını kaldırdı, bölgelerinde büyük, büyük masalar kuruldu, yemeğini yiyen yardıma koştu Bizde ise hasar görmeyen bölgelere dahi kapı, kapı yemekler, giyecekler ve ihtiyaç maddeleri dağıtıldı çoğu çöplere döküldü. Ziyan görmeyenler, fırsatçılar herkesten önce koştular.  Kimseye de bir hayır etmedi ya.

Derem ve sel gibi afetler yaşandıktan sonra, insanlardan kaynaklanan artçılarını yaşamayalım. Sonra ortaya mağdurlar ve malumlar ortaya çıkar.  

Acelecilik acemilikten gelir. Yoksa hep böyle deprem korkusuyla yaşarız ve aileler dağılır, başka şehirlere dağılırız. Şehriniz de tampon bölge olur, depremi görenler geçip gider depremi görmeyenler şehrinize akın eder akın ederler. Çok afetler yaşadık ama en sonunda en iyisini en muhkemini yapmayı başardık, birde bir afet halinde kişilere değil de toplumsal olarak el uzatsak çok daha güzel olacak.                                                                                                                                                               
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
Hüsamettin ŞENER 9 ay önce

maddi çıkar elde edenler yönetimi ellerinde bulundurdukca i̇şe yaramaz aletlerini yine dünyaya satarlar sismikci karteller. bir türk'ün bulduğu üstün teknoloji ve binlerce buluşları ile gerçekleştirdiği deprem,tsunami,volkan patlaması,kasırga,tayfun,selleri önceden bildiren (sekiznin'i aştı) sistemide hala anlamama kaprisini sürdürüyorlar bazı yetersiz ilim çevreleri.
halil i̇brahim özdemi̇r beyle erzincan valiliğine gittiğimiz yıldan beri 20 yıl geçti hala inkarcılıkta ısrarlılar. kendileride bilemedikleri halde kalasik sismikci cahillerin engellemeleri ile hala uğraşıyoruz. www.depremerkenuyari.com