Kamuoyunda sıkça duyulan ancak çoğu zaman yanlış anlaşılan tıbbi uygulamalardan biri olan entübasyon, solunumun güvenli şekilde sürdürülemediği kritik durumlarda başvurulan bir müdahale olarak öne çıkıyor. Uzmanlar, bu işlemin rutin bir uygulama olmadığını, yalnızca hayati risk söz konusu olduğunda gerçekleştirildiğini vurguluyor.
Tıbbi adıyla Entübasyon, hastanın ağız yolundan soluk borusuna bir tüp yerleştirilmesi işlemidir. Bu tüp aracılığıyla hava, akciğerlere kontrollü ve yeterli biçimde ulaştırılır. Amaç, hastanın solunumunu güvence altına almak ve oksijenlenmeyi sağlamaktır.
Hangi Durumlarda Gerekli Olur?
Entübasyon, kişinin kendi başına yeterli nefes alamadığı ya da hava yolunu koruyamadığı durumlarda uygulanır. Kandaki oksijen seviyesinin tehlikeli düzeylere düşmesi de önemli bir kriterdir.
En sık karşılaşılan durumlar arasında ağır solunum yetmezliği yer alır. Şiddetli zatürre ya da Akut Solunum Sıkıntısı Sendromu (ARDS) gibi tablolar buna örnek gösterilebilir.
Bunun yanı sıra ciddi bilinç kaybı yaşayan hastalarda — travmalar, beyin hastalıkları veya zehirlenmeler sonrası — hava yolunun korunması için entübasyon gerekebilir. Büyük cerrahi operasyonlarda uygulanan Genel anestezi sırasında da hastanın kontrollü solunumu sağlamak amacıyla bu yöntem tercih edilir.
Kalp ve solunum durması gibi acil durumlarda ya da mide içeriğinin akciğerlere kaçma riski bulunduğunda da entübasyon hayati önem taşır.
Entübasyonun Sağladığı Avantajlar
Bu müdahale sayesinde hava yolu açık tutulur ve solunum güvenliği sağlanır. Gerekli görüldüğünde hasta mekanik ventilatöre bağlanarak solunumu cihaz desteğiyle kontrol altına alınır. Böylece oksijenin akciğerlere ve dolaşım sistemi aracılığıyla tüm vücuda ulaşması mümkün olur.
Ayrıca, ağız ve mide içeriğinin akciğerlere kaçması engellenerek ciddi komplikasyonların önüne geçilir.
Yanlış Algılara Dikkat
Uzmanlar, entübasyonun “geç kalınmış bir karar” ya da olumsuz bir sürecin göstergesi olmadığını özellikle belirtiyor. Aksine bu işlem, hastayı hayatta tutmak, zaman kazanmak ve altta yatan hastalığı tedavi edebilmek için uygulanan kritik bir adımdır.