Doğu gazetesinin 25 Haziran 1992 tarihli sayfasına baktığımızda, şehrin sadece fiziksel değil, psikolojik olarak da büyük bir ayağa kalkma çabası içinde olduğunu görüyoruz. Depremin bıraktığı enkazın ağırlığı altında ezilen bir toplumun, hem "gelecek" adına eğitimde direnişi hem de "hayat" adına yeniden inşa sürecini yürüttüğüne şahitlik ediyoruz.
Eğitimle Gelen Bir Umut Işığı
Bugün, bölgenin geleceği için belki de en anlamlı adımlardan biri atıldı. Eğitimci-Yazar H. Hüsnü Tekışık’ın katkılarıyla Işıkpınar İlkokulu’nun temeli atılırken, törendeki atmosfer sadece bir bina yapımından öte, yıkılanların üzerine bir "bilgi yuvası" dikmenin kararlılığını taşıyor. Yetkililerin törendeki duruşu, depremin vurduğu bu coğrafyada eğitimin aksatılmaması gerektiği mesajını güçlü bir şekilde veriyor. Şüphesiz bu okul, o günün zor koşullarında bölge halkı için bir moral kaynağı niteliğinde.
Yıkılan Ahırlar ve İnşanın Zorlu Süreci
13 Mart 1992 depreminin ekonomik faturası ise oldukça ağır. Tarım İl Müdürlüğü’nün verilerine göre, 3000 ahır ve 1500 samanlığın yerle bir olması, kırsal ekonominin bel kemiğinin kırıldığını gösteriyor. Devletin 3000 ahır yapımı için ayırdığı 60 milyar liralık yardım, yaraları sarmak için kritik bir adım olsa da, bölgedeki hayvancılığın yeniden ayağa kalkmasının ne kadar meşakkatli bir süreç olduğunu ortaya koyuyor. Hasarlı yapıların onarımına dair teknik detaylar, sadece bir duvar örmenin değil, gelecekteki olası felaketlere karşı bir tedbir almanın da hayati bir zorunluluk olduğunu hatırlatıyor.
Refahiye’de Güvensizlik ve Süt Sıkıntısı
Öte yandan, toplumun ortak acı paydasında buluştuğu günlerde, Refahiye’deki kuyumcu soygunu şaşkınlık ve üzüntüyle karşılandı. Bir dükkandan 26 adet Cumhuriyet altınının çalınması, depremin yarattığı sosyal tahribatın ve güvenlik zafiyetinin bir yansıması gibi duruyor. Şehrin genelinde yaşanan "süt sıkıntısı" ise, sosyal yaşamın temel ihtiyaçlarının dahi ne denli kesintiye uğradığını gözler önüne seren bir başka detay.
Belediye Faaliyetleri ve Günün Notları
Gazeteye yansıyan belediye faaliyetlerinde, 1991 yılında yapılan 478 nikah ve altyapı çalışmaları, hayatın bir şekilde devam etme çabasını simgeliyor. Demirkent Belediye Başkanı’nın "Biz hizmet için varız" çıkışı, o günün yerel siyasetinde hizmetin ne kadar öncelikli bir vaat olduğunu vurguluyor.
Erzincan, 25 Haziran 1992 günü, hem bir okulun temelindeki geleceğe duyulan özlemi, hem de günlük yaşamın getirdiği hırsızlık, yokluk ve yeniden inşa mücadelesini aynı anda yaşıyordu. Şehir, bir yandan yaralarını sarıp ayağa kalkmaya çalışırken, diğer yandan gündelik hayatın getirdiği zorluklarla mücadele etmeyi sürdürüyor.
