Elif

 

  ...Ve kırık cam parçalarından yansıyan ışıklar,seni elmastan uzaklaştırdı.

 “Elif” i bir çubuk sandın.

 Oysa elif bir çınardı.Kökü vardı...Bir anaydı,topraktı...Özdü elif...cevherdi.

 Gönüldü, güldü.

 Gülmesi derinden, bakışı ötelerden, çok ötelerdendi.

 Esintisi sonsuzluğun hasretinden...

 Nazarı ta ki, kılcal damarlara değiyordu...

 Elif bakmıyor, nazar ediyordu !

 Yüreğe saplanan bir ok değildi elif...

 Bir ciğerdi ki  yanan, yanmakla yanmayan...Bir kandil ışığı yol-yolak onsuz olmayan...

 Budanmış dal, mertek deyip hakaret edersin elife ha !

 Yarasından kan damlayan, can taşıyan “anne anne” nida edip ağlayan çocuktur elif.

 Tüm çocuklar elif...ah bilsen...

 Filistin elif, Suriye elif, Irak elif...

 Avrasya ve Çin’de elif...

 Gözyaşı varsa “elif” odur...

 Toprak suya kavuşacak, bahar gelecek ya...

 Elifler baharı getirecek işte!

 

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
murat küpe 3 yıl önce

hocam çok güzel inşallah arkası gelir

Avatar
Eşrefoğlu @murat küpe 3 yıl önce

neredeee? :)

Avatar
Adnan Öksüz 2 yıl önce

mükemmeli̇ bi̇r yazi... bir i̇çi̇m su gi̇bi̇... şi̇i̇r gi̇bi̇... keşke devam etse...