İnsan neden yüzyıllar boyunca kendini hayvana, bitkiye ya da başka bir varlığa dönüşmüş halde hayal etti? Türk mitolojisi ve sanatı bu soruya yalnızca estetik değil, derin bir düşünsel mirasla cevap veriyor. Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü’nde tamamlanan bir doktora tezi, bu kadim dönüşüm fikrini “metamorfoz” kavramı üzerinden bilimsel olarak masaya yatırıyor.

Tez, Orta Asya bozkırlarından Anadolu’ya uzanan geniş bir coğrafyada, insan–hayvan–nesne dönüşümlerinin Türk inanç sistemi ve sanatındaki merkezi rolünü ortaya koyuyor. Ortaya çıkan tablo, metamorfozun yalnızca bir mit anlatısı değil; insanın evrenle kurduğu ilişkinin temel bir düşünme biçimi olduğunu gösteriyor.

Metamorfoz Nedir? Sadece Bir Dönüşüm Değil, Bir Dünya Görüşü

Metamorfoz, en yalın anlamıyla bir varlığın başka bir varlığa dönüşmesini ifade ediyor. Ancak Türk mitolojisi ve sanatında bu dönüşüm, basit bir biçim değişikliğinin çok ötesinde anlamlar taşıyor. İnsanların kuşa, balığa ya da efsanevi bir varlığa dönüşmesi; bazen kutsallıkla, bazen koruyuculukla, bazen de cezalandırmayla ilişkilendiriliyor.

Tez, “don değiştirme” kavramının özellikle eski Türk inanç sisteminde merkezi bir yere sahip olduğunu vurguluyor. Şamanizmden tasavvufa uzanan süreçte dönüşüm, ruhsal bir yolculuğun ve kozmik düzenle temasın anahtarı olarak karşımıza çıkıyor.

Mitolojiden Sanata: Dönüşümün İkonografik İzleri

Araştırma, metamorfozun sanat eserlerindeki yansımalarını ikonografik çözümlemelerle ele alıyor. İnsan başlı hayvanlar, kanatlı varlıklar, çok başlı ya da melez figürler; yalnızca hayal gücünün ürünü değil, inanç sistemlerinin görsel dile dönüşmüş hâli olarak değerlendiriliyor.

Özellikle erken devir Türk sanatında hayvan üslubu, dönüşüm fikrinin en güçlü görsel karşılıklarından biri olarak öne çıkıyor. Göktürk, Uygur ve Selçuklu dönemlerinde karşımıza çıkan ejder, grifon, çift başlı kartal gibi figürler; metamorfozun sürekliliğini gözler önüne seriyor.

Şamanın Bedeni, Hayvanın Ruhu: Dönüşümün Ritüel Boyutu

Tezde dikkat çeken bölümlerden biri de metamorfozun ritüel ve inanç pratiğiyle kurduğu ilişki. Şamanın trans hâlinde hayvan ruhlarına bürünmesi, maske kullanımı ve bedensel başkalaşım; dönüşümün sadece anlatı değil, yaşanan bir deneyim olduğunu gösteriyor.

Bu bağlamda metamorfoz, insanın doğa karşısındaki güçsüzlüğüne verdiği bir cevap olarak yorumlanıyor. İnsan, kendisinde eksik gördüğü gücü hayvanla birleşerek tamamlıyor.

Dünya Mitolojileriyle Karşılaştırmalı Bir Okuma

Araştırma, Türk mitolojisindeki metamorfoz anlayışını Çin, Hint, İran, Mezopotamya, Mısır, Yunan ve Roma mitolojileriyle karşılaştırmalı olarak ele alıyor. Bu karşılaştırma, dönüşüm temasının evrensel olduğunu ancak Türk mitolojisinde özgün bir süreklilik ve derinlik kazandığını ortaya koyuyor.

İnsan-hayvan karışımı tanrılar, kutsal dönüşümler ve cezalandırıcı başkalaşımlar; farklı kültürlerde benzer biçimlerde görülse de Türk sanatında metamorfoz, kimlik ve süreklilik fikriyle daha güçlü bir bağ kuruyor.

Sanatın Sürekliliği: Metamorfoz Kaybolmuyor, Şekil Değiştiriyor

Tezin ulaştığı en çarpıcı sonuçlardan biri, metamorfozun Türk sanatında kesintisiz bir şekilde varlığını sürdürmesi. Orta Asya’daki erken dönem kültürlerinden Osmanlı sanatına kadar uzanan süreçte dönüşüm fikri; biçim değiştirerek, yeni anlamlar kazanarak yaşamaya devam ediyor.

Coğrafya, din ve kültürel etkileşimler sanatın biçimini etkiliyor; ancak dönüşümün özü korunuyor. Bu durum, Türk sanatının kendini yenileyebilme kapasitesini de gözler önüne seriyor.

Metamorfoz, İnsanlığın En Eski Sorularından Birine Cevap

Bu doktora çalışması, metamorfozu yalnızca mitolojik ya da estetik bir motif olarak değil; insanın varoluşunu, doğayla ilişkisini ve kimliğini sorgulama biçimi olarak ele alıyor. Türk sanatı ve mitolojisi üzerinden yapılan bu kapsamlı inceleme, dönüşüm fikrinin insanlık tarihindeki merkezi konumunu bir kez daha hatırlatıyor.

Metamorfoz, binlerce yıl sonra bile aynı soruyu sormaya devam ediyor: İnsan, gerçekten yalnızca insan mıdır?

Kaynak

Demir Solak, N. (2024). Türk Sanatı ve Mitolojisinde Metamorfoz. Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü, Sanat Kuramı ve Eleştiri Ana Bilim Dalı, Erzurum. Tez No; 941439

Muhabir: Merve Kiraz